«آدمهای خوب و آموزشدیده، سیستم را یواشیواش بالا میبرند.»
— مهندس شعبانی
🎯
۱. اقتدار و استقلال کنترل کیفیت (QC)
برخورداری از قدرت عمل کامل در ارزیابی، نظارت مستقیم مدیریت بر گلوگاهها، و برقراری ارتباط مستقیم با بخشهای داخلی و تأمینکنندگان خارج از سازمان.
⚙️
۲. سیستمسازی و تضمین کیفیت (QA)
استقرار عملیاتی سیستم بر پایه سه اصل: «ثبت، اندازهگیری، مراقبت». یادگیری متدهای استاندارد از طریق همکاری با دانشگاههای صنعتی و تجارب دانمارکی و ژاپنی.
🎓
۳. آموزش و یادگیری سازمانی
برگزاری دورههای تخصصی درون و برونسازمانی، بهرهگیری از کارشناسان خارجی (نظیر پرتقال) جهت توانمندسازی مستمر پرسنل و ساخت فرهنگ سازمانی پویا.
۱. تحلیل ساختار کنترل کیفیت (QC) و تضمین کیفیت (QA)
بر اساس مباحث جلسه، کیفیت پایدار در نفیس شیشه نتیجه یک مکانیزم بازرسی صرف نیست، بلکه حاصل حساسیت بالا، صرف سرمایه در نقاط کلیدی و دخالت مستقیم در زنجیره ارزش است:
- اقتدار تصمیمگیری: بخش کنترل کیفیت دارای اختیارات اجرایی کامل در خط است.
- ارتباط فراتر از تدارکات: تعامل فنی مستقیم با پاییندست و سازندگان قطعات؛ کار کیفی تنها از پشت میز تدارکات هدایت نمیشود.
- جذب و بهکارگیری نخبگان: وسواس در کیفیت منجر به حضور کارشناسان با قابلیت بالاتر و توانمندی تخصصی در خطوط شده است.
- توسعه مأموریت تضمین کیفیت: ارتقای نقش واحد تضمین به رهبری پروژههای جدید کارخانه.
"Quality does not happen by accident; it has to be planned."
— جوزف جوران (Joseph M. Juran) | پدر علم مدیریت کیفیت مدرن
۲. فرآیندسازی، متدولوژی و تعاملات بینالمللی
استقرار نظام کیفیت در سازمان بر اساس تجربه و بنچمارکهای معتبر بینالمللی پیادهسازی شده است:
همکاری با شرکت دانمارکی و انگلیسی:
استقرار چارچوبهای سختگیرانه ثبت، اندازهگیری و پایش سیستم مدیریت کیفیت که محیط کارخانه را به یک فضای آموزشی در سطح دانشگاه تبدیل کرد.
همکاری با Toyo Glass ژاپن:
آموزش روشهای تضمین کیفیت ژاپنی، مهندسی فرآیندها و شناسایی نقطه شروع استانداردسازی در فرآیند تولید شیشه.
"Without standards, there can be no improvement."
— تائیچی اونو (Taiichi Ohno) | خالق سیستم تولید تویوتا (TPS)
۲. معماری آموزش: همافزایی آموزشهای «درونسازمانی» و «برونسازمانی»
در یادداشتهای جلسه تأکید شد که آموزش نباید ایستا یا تکبعدی باشد، بلکه یک زنجیره پویا است که از دو مسیر مکمل تأمین میشود:
مسیر اول: آموزش درونسازمانی
انتقال تجربه، کارگاههای عملی و منتورینگ
- تربیت کارگاهی و انتقال سینه به سینه: آموزش نیروهای جدید توسط کارشناسان مسلط و باسابقه شرکت در قلب خط تولید.
- وسواس کیفی و حساسیت فنی: انتقال استانداردهای سختگیرانه مدیران ارشد به بدنه کارشناسی در موقعیتهای عملیاتی واقعی.
- نهادینهسازی نظام «ثبت، اندازهگیری و پایش»: تمرین روزمره فرآیندهای ثبت داده و مراقبت از حدود مجاز کیفی توسط تیم تضمین کیفیت (QA).
مسیر دوم: آموزش برونسازمانی
دانش بینالمللی و بنچمارکهای جهانی
- همکاری با Toyo Glass ژاپن: یادگیری سیستمهای پیشرفته تضمین کیفیت ژاپنی، چگونگی درست کردن اصولی فرآیندها و آموزش متدهای استاندارادسازی خط شیشه.
- بهرهگیری از کارشناسان تخصصی خارجی: حضور و آموزش توسط متخصصین خارجی (از جمله کارشناس ارشد کشور پرتغال) برای ارتقای استانداردهای فنی.
- انتقال متدولوژی اروپایی (دانمارکی و انگلیسی): پیادهسازی استانداردهای سختگیرانه شرکت دانمارکی و همتای انگلیسی که کارخانه را در عمل به یک «دانشگاه صنعتی» ارتقا داد.
«کنترل کیفیت با آموزش آغاز میشود و با آموزش پایان میپذیرد؛ توقف آموزش مساوی با افت بیدرنگ کیفیت است.»
— کائورو ایشیکاوا (Kaoru Ishikawa) | پدر حلقههای کنترل کیفیت (QCC) در ژاپن
«تنها مزیت رقابتی پایدار برای یک سازمان، توانایی آن در یادگیری سریعتر از رقباست.»
— پیتر سنگه (Peter Senge) | نویسنده کتاب «پنجمین فرمان» و نظریهپرداز سازمان یادگیرنده
۳. مدیریت شکایات و فرآیند انضباطی
آمار شکایات پایین بوده و موارد محدود گزارششده نیز عمدتاً مربوط به بستهبندی و آلودگی شیشهها بوده که بهسرعت بررسی و برطرف گردیده است. فرآیند برخورد در دو سطح شفاف تعریف شده است:
مرحله ۱
ثبت شکایت مشتری
مرحله ۲
بررسی فنی و ریشهیابی
مرحله ۳
اقدام اصلاحی و بهبود
مرحله ۴ (انضباطی)
۱. توبیخ لفظی | ۲. اخطار کتبی
"Quality begins and ends with education."
— کائورو ایشیکاوا (Kaoru Ishikawa) | پیشگام کنترل کیفیت جامع در ژاپن
رویکرد بنیادین مدیریت به سرمایه انسانی
«به دنبال سیستمی هستیم که بچهها در آن خوب بار بیایند؛ آدمهای خوب و آموزشدیده، سیستم را یواشیواش بالا میبرند.»
— تبیین شده توسط مهندس شعبانی